مهمترین نکات در قولنج گیری از مفاصل
احتمالاً شما هم مثل دیگران از شنیدن صدای شکستن قولنج حس خوبی پیدا میکنید. حس میکنید دوست دارید تجربهاش کنید؛ اما در کنار آن نگرانید که خطری نداشته باشد. اصلا به همین دلیل الان اینجا هستید…
تقریبا همه ما حداقل قولنج انگشتانمان را شکستهایم. برخی از ما فراتر رفته و قولنج سایر مفاصل بدنمان را هم میشکنیم؛ مثل گردن، زانو، شانه و هر جای دیگری که بتوانیم صدایی از آن بشنویم و آن حس خوب را دوباره تجربه کنیم.
چون به نظر بعضی از ما صدایش لذتبخش است و احساس میکنیم مفصلمان بعد از آن کمی آزادتر میشود. این که دقیقاً در مفصل چه اتفاقی میافتد، چرا این صدا به گوش میرسد و اینکه آیا خطرناک است یا نه را در این مقاله بررسی میکنیم. اما…
بگذارید همینجا به مهمترین سوالی که میدانم الان در ذهن دارید پاسخ بدهم:
بله…شکستن قولنج مفاصل خطرناک است!
خطرناک ترین آن قولنج گردن و کمر است که اصلا نباید امتحانش کنید. اما اگر اصرار دارید که تجربه شود،سایر مفاصل را امتحان کنید؛ البته پس از خواندن این مقاله…
قبل از هر چیز باید بدانید که این عمل را به نامهای مختلفی در شبکههای مجازی میبینید. کرکینگ، ادجاسمنت، تکنیکهای HVLA، منیپولیشن، مانور همراستاسازی و غیره.
فارغ از این که این نامها چه تفاوتی با هم دارند، ما در این مقاله از واژههای کرکینگ و قولنج گیری استفاده کردهایم و دلیلش این است که عموم مردم با این نامها بیشتر آشنا هستند.
قولنج گیری یا کرکینگ چیست؟
در بدن انسان مفاصل مختلفی وجود دارد که از منظرهای متفاوتی دسته بندی شده اند. یکی از انواع این دستهبندیها، دستهبندی مفصل از نظر ساختار است. یکی از مهترین انواع مفصل از نظر ساختار مفاصل سینوویال یا زلاله ای هستند که از نظر تحرکپذیری معمولاً مفاصل پر تحرکی بهحساب میآیند. مثل مفاصل انگشتان، زانو آرنج و غیره…
وقتی مفصل سینوویال را تحت کشش یا فشار قرار دهیم به صورتی که فضای داخلی کیسه مفصلی منبسط شود، فشار داخلی آن کاسته شده و حبابهای هیدروژنی در آن به وجود خواهد آمد.
این حبابها در ادامه خواهند ترکید و صدای منفجر شدن این حبابها بهراحتی قابل شنیدن خواهد بود. این صدا، همان کرکینگ و یا قولنج گیری است که اتفاق افتاده است. در کنار صدایی که شنیده میشود، از آنجا که برای شنیدن صدا مفصل را تا انتهای دامنه حرکتی بردهایم پس قطعا پس از شکستن قولنج در همان محل احساس آزادی و رهایی خواهیم داشت.
پس علت احساس رهایی و حس خوب آزادی مفصل که پس از شکستن قولنج به ما دست میدهد، شکستن قولنج نیست؛ بلکه کششی است که ایجاد کردهایم!
مفاصل سینوویال مثل آرنج، به دلیل تحرک بالا، بیشتر از سایر نقاط بدن هدفِ عادت قولنجگیری قرار میگیرند. اما باید مراقب بود که درد و خشکی در این نواحی همیشه ناشی از حبابهای هیدروژنی نیست.
گاهی این نیاز مکرر به شکستن قولنج آرنج، نشانه زودهنگام تندینوپاتی یا التهاب تاندونهاست. اگر در کنار صدای مفاصل، دردی در قسمت خارجی یا داخلی آرنج حس میکنید، احتمال دارد درگیر عارضه “آرنج تنیسبازان” باشید.
در چنین شرایطی، بهجای کرکینگ، باید پروتکلهای اصلاحی خاصی را اجرا کنید که در مقاله آموزشی راهنمای جامع درمان آرنج تنیسبازان به طور کامل و مرحلهبهمرحله توضیح دادهایم.
آیا قولنج گیری مضر است؟
اگر قولنج گیری در جهت صحیح انجام شود و تکرار آن در مدتزمان مشخص بهاندازه کافی باشد هیچگونه آسیبی بهسلامت مفاصل، لیگامنتها و تاندونهای اطراف مفصل نخواهد رساند. اما این موارد فقط از یک متخصص بر می آید.
سؤال مهمی که در اینجا مطرح میشود این است که چطور جهت صحیح اجرای این تکنیکها را بدانیم و از کجا بفهمیم که این تکنیکها را به چه میزان تکرار کنیم؟ اجرای دقیق و صحیح این تکنیکها فقط با آموزش و تمرین میسر بوده و یکی از سرفصلهای آموزشی در رشتهٔ کایروپرکتیک است.
ببینید… اگر در سرتان این پرسش تکرار میشود که (پس چرا در فضای مجازی یا در زندگی روزمره همه دارند این تکنیکها را انجام میدهند ولی اتفاق بدی نمی افتد؟) پاسخ این است که اتفاقهای بدی میافتد… ولی من و شما خبردار نمیشویم!
چه موقع این کار مضر و نگران کننده می شود؟
افرادی که عادت دارند هر روز و روزانه چندین بار روی مفاصل خاصی در بدن خود کرکینگ انجام دهند، بهاحتمال زیاد در معرض آسیب و ساییدگی سطوح مفصلی هستند. شکستن قولنج در مفاصل غیر از گردن و کمر و به دفعات کم (نه پشت سر هم) اگر مفصل سالم باشد معمولا خطری در پی ندارد.
گرچه برخی پژوهشها در این مورد هیچگونه آسیب مزمنی را برای انجامدهنده گزارش نکردهاند. اما هنوز میتوان با قوت ادعا کرد که عادت کردن و انجام روزانه و پشت سر هم این عمل بر روی مفاصل، ریسک ابتلا به آسیبهای حاد و در ادامه آسیبهای مزمن را در مفاصل فرد بالا میبرد.
بسیاری از ما برای رهایی از حس خشکی در مچ دست یا انگشتان، به طور مداوم قولنج این نواحی را میشکنیم. اما باید بدانید که همیشه این احساس نیاز به «تیکتیک کردن» مفاصل، ناشی از حبابهای هوای بیخطر نیست.
گاهی اوقات این فشارها و صداها، زنگ خطری برای آسیبهای جدیتری مانند سندرم تونل کارپال یا انگشت ماشهای هستند که در اثر استفاده بیش از حد از دست ایجاد شدهاند.
اگر به جای حس رهایی، دچار بیحسی یا ضعف در انگشتان شدهاید، پیشنهاد میکنم برای تشخیص تفاوت میان یک عادت ساده و یک عارضه جدی، مقاله جامع ما درباره علل درد مچ دست و راههای درمان آن را مطالعه کنید تا با تمرینات اصلاحی اصولی به جای رفتارهای پرخطر آشنا شوید.
در مبحث قولنج گیری نهایتاً چاره چیست؟
بهتر است به هیچ عنوان قولنج گیری را بهعنوان یک عادت روزانه در نیاورید. این به این معنی نیست که از لذت و مزایای این تکنیکها بینصیب میمانید بلکه به این معناست که باید خیلی کم و بر روی مفاصل با ریسک کمتر انجام دهید. در مورد افرادی که در فضای مجازی شکستن قولنج را تبلیغ میکنند باید بگویم که فقط میتوانید به پزشک متخصص اعتماد کنید…
در مورد مراکز قولنج گیری در اینجا نیاز است توضیحات دقیقی را به شما ارائه دهم. پادکست کوتاه زیر را حتما بشنوید تا بتوانم این مطلب مهم را در مورد کرکینگ به شما انتقال دهم…
جمع بندی
در مسئله کر کینگ مفاصل با دو دسته از افراد روبرو هستیم:
1- عموم مردم (تکنیکهای کرکینگ را بر روی مفاصل خودشان انجام میدهند)
2- افراد حرفهای (تکنیکها را بر روی بدن دیگران انجام میدهند)
برای عموم مردم هر چیزی که محدود و ممنوع اعلام شود، خودبهخود کنجکاوتر میشوند تا آن را امتحان کنند. پس بهتر است بگوییم اگر هم کرکینگ را امتحان میکنند به آن عادت نکنند و این تکنیکها را پشتسرهم بر روی مفاصل خود انجام ندهند. و البته روی ناحیههای حساسی مثل گردن بههیچعنوان تکنیکهای کرکینگ را اجرا نکنند.
در مورد دسته دوم باید گفت فقط در شرایطی انجام ادجاسمنت و منیپولیشن مفاصل را انجام دهند که دانش و مهارت کافی در این مورد را کسب کرده باشند.
آناتومی استخوان، اعصاب، عضلات و عروق، فیزیولوژی، پاتولوژی، کینزیولوژی و تکنیکهای ارزیابی جزو سرفصلهایی است که شخص حتماً میبایست بهخوبی در آنها مطالعه کرده و آموزشدیده باشد.
همچنین باید تکنیکهای استاندارد و اصولی اجاسمنت (ادجاستمنت) را آموزشدیده و بهاندازه لازم تمرین کرده باشد.
تکنیکهای ادجاسمنت برای همه مفید نیستند و حتی در مواردی در دسته تکنیکهای ممنوعه قرار میگیرند.
پس بهعنوان یک فرد حرفهای، با مسئولیتپذیری کامل به این موضوع نگاه کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید